حفظ ایمنی و خشکی هیترهای مادون قرمز در حمام
قرار دادن هیتر مادون قرمز در حمام، کاری پرخطر است؛ زیرا در این محیط، بخارات زیادی وجود دارد و آب نیز روی تمام سطوح ریخته میشود. برای جلوگیری از ایجاد جرقه یا قطع کردن سیمها، لازم است که این دستگاه دارای رده ایمنی IP65 باشد.
اما موضوع اینجاست که رده ایمنی IP65 صرفاً به معنای وجود یک پوشش پلاستیکی مناسب نیست؛ بلکه مهم این است که چگونه سیمها در داخل دستگاه بسته شدهاند.
استفاده از عایقهای مناسب
در بیشتر مواقع، این هیترها در نقاط اتصال سیمها دچار مشکل میشوند؛ برای جلوگیری از این امر، از جوشکاریهای بسته و مواد مقاوم در برابر رطوبت استفاده میکنیم. این روش، در واقع مانع از نفوذ آب به داخل دستگاه میشود.
من همیشه تأکید میکنم که از سیمهای دولایه استفاده شود؛ چرا؟ زیرا اگر در حین نصب، پوشش خارجی سیمها آسیب ببیند، لایه دوم میتواند جریان الکتریکی را در جای خود نگه دارد. همچنین از محافظهای فلزی نیز استفاده میکنیم؛ تا در صورت بروز مشکل، کل دستگاه شارژ نشود. هیچ کس نمیخواهد در حین خشک کردن بدنش، مورد شوک الکتریکی قرار بگیرد.
مقابله با گرما
گرما، دشمن یک بستهبندی محکم است؛ لامپهای مادون قرمز دارای دمای بسیار بالایی هستند، و اگر از مواد نامناسب استفاده شود، بستهبندی ضدآب دستگاه ذوب یا ترک خواهد خورد.
ما از جوشکاریهای سیلیکونی یا فلوروسیلیکونی با دمای بالا استفاده میکنیم؛ زیرا این مواد میتوانند گرما را تحمل کنند بدون اینکه شکننده شوند. همچنین، اگرچه لوله شیشهای خود الکتریسیته را منتقل نمیکند، اما سرهای لوله میتوانند مشکلساز باشند؛ بنابراین از عایقهای سرامیکی برای جدا کردن بخشهای فعال از فریم زمینی استفاده میکنیم.
معایب این روش
مشکل اینجاست که وقتی چیزی را به خوبی بسته میکنیم تا آب وارد نشود، گرما نیز در داخل دستگاه حبس میشود. به دلیل عدم تحرک هوا، داخل دستگاه گرمتر از یک هیتر معمولی میشود. اگر عایقبندی را بیش از حد انجام دهیم، لامپ خیلی زود خراب خواهد شد.
برای حل این مشکل، باید از رادیاتورهای بزرگتری استفاده کنیم، یا اطمینان حاصل کنیم که دستگاه دارای سطح کافی برای تهویه باشد. همچنین، برای اطمینان بیشتر، بهتر است دستگاه را به یک سیستم GFCI متصل کنیم؛ این بهترین روش برای مقابله با خطرات ناشی از محیطهای مرطوب است.