Waarom de kwaliteit van uw glas afhangt van een constante hitte
Hebt u zich ooit afgevraagd waarom één lading temperd glas perfect uitkomt, terwijl de volgende lading totaal onvoorspelbaar is? Meestal komt het neer op één storend probleem: de hitte bereikt het glas niet gelijkmatig. Als één kant van de oven maar 10°C warmer is dan de andere, creëert dat problemen. Er kunnen vreemde interne spanningen ontstaan, optische vervormingen, of – in het ergste geval – breekt het glas zomaar zonder duidelijke reden. Het geheim om dit op te lossen is geen magische truc. Het gaat erom hoe consistent uw infrarode (IR) lampen zijn.
Het probleem met “koude plekken”
Hier is het probleem met standaard IR lampen: ze zijn niet altijd perfect. Er kunnen vaak “koude plekken” ontstaan bij de uiteinden of in de openingen in het gloeidraad. Bij een grote productiebatch zorgen deze kleine openingen voor thermische verschillen. Wij lossen dit op door lampen te gebruiken met nauwkeurig gewikkelde gloeidraden en strakker geplaatste kwartstubes. Het klinkt technisch, maar het betekent eigenlijk dat de hitte overal in de buis even hoog is. Als alle lampen op dezelfde manier werken, blijft de hitteverdeling constant. U hoeft dan niet te maken te hebben met die frustrerende “zebrastrepen” in de hitteverdeling. Elk stuk glas bereikt op precies hetzelfde moment de gewenste temperatuur, ongeacht waar het zich in de rij bevindt.
Snelheid versus hitte
Om de productie snel te laten verlopen, gebruiken we hoge-krachtige kortegolflampen. Ze zorgen ervoor dat het glas snel op de juiste temperatuur komt. Maar er is een nadeel: wanneer er zoveel energie in een klein gebied wordt geplaatst, wordt het erg heet. Als de koelpompen of ventilatoren niet goed genoeg zijn, gaan de gloeidraden veel te snel kapot. Het is een kwestie van balans vinden.
Geen geraden meer nodig
Het beste is dat u geen geraden meer hoeft te doen over de benodigde tijd om het glas te verhitten. Wanneer de hitteinvoer constant is, verdwijnen alle onzekerheden. U hoeft zich geen zorgen te maken over “oudwordende lampen”, waarbij sommige lampen sneller verslijten dan andere en daardoor de hele procesbalans in het gedrang komt. Met een constante hitteverdeling wordt de koelcurve voorspelbaar. Dit is de enige manier om er zeker van te zijn dat ook het laatste stukje glas in de batch even sterk is als het eerste.